Дар Тоҷикистон интернет ва барқ на дар назария қатъ мешаванд. Савол на дар он аст, ки ин рӯй медиҳад ё не, балки дар он ки бо касса чӣ мешавад. Дар поён — чӣ бе шабака кор мекунад ва, муҳимтар, чӣ дар офлайн намешавад.
Касса қабули пули нақд ва расмикунонии фурӯшро идома медиҳад. Ҳар фурӯш дар дастгоҳ нигоҳ дошта мешавад ва ҳангоми барқарор шудани алоқа худкор ба сервер меравад.
Синхронизатсия аз такрор муҳофизат шудааст: агар алоқа ҳангоми фиристодан қатъ шавад ва фурӯш ду маротиба равад, дар сервер он ба ҳар ҳол як мемонад.
Пардохти ғайринақдӣ алоқа талаб мекунад: терминал ва хидматҳои пардохт тавассути шабака кор мекунанд. Фурӯшро ҳамчун нақдӣ расмӣ кардан мумкин аст.
То он даме ки шабака нест, саҳифаи кассаро аз нав бор накунед: барнома фурӯшҳои нотамомро нигоҳ медорад, вале каталогро бе алоқа аз нав бор карда наметавонад.
Мо инро рӯирост менависем, зеро «офлайн кор мекунад» бидуни шарҳ ваъдаест, ки дар лаҳзаи номувофиқтарин мешиканад.
Ҳеҷ чизи махсус: фурӯшро идома диҳед. Вақте интернет бармегардад, маълумот худаш меравад ва бақия аз нав ҳисоб мешавад.
Агар қатъ тӯлонӣ бошад, навбатро мисли ҳарвақта бастан мантиқӣ аст — ҳисоботҳои X ва Z аз рӯи маълумоти дастгоҳ ҳисоб мешаванд.
Мол бо сканери штрих-код илова мешавад, бақия дар худи сабад намоён аст, тахфиф — бо як ламс.
Не. Фурӯш дар дастгоҳ нигоҳ дошта мешавад ва ҳангоми барқарор шудани алоқа худкор фиристода мешавад.
Не. Пардохти ғайринақдӣ алоқа талаб мекунад. Офлайн пардохти нақдӣ кор мекунад.
Барнома каталогро бе алоқа аз нав бор карда наметавонад, бинобар ин дар кассаи аллакай кушода кор кунед.
Касса дар телефон, планшет ё ноутбук кор мекунад, бинобар ин масъала ба заряди дастгоҳ мегузарад.