Ҳангоми интихоб ба чӣ бояд нигарист
Аввал — модели пардохт. Обуна маблағи муайяни ҳармоҳа аст, ки одатан навсозӣ ва дастгириро дар бар мегирад. Хариди литсензия пардохти калони якдафъаина аст, ки ба он қариб ҳамеша литсензия барои ҷойҳои корӣ, компютер ё сервер ва дастгирии алоҳида пардохтшаванда илова мешавад. Ҳеҷ яке аз онҳо беҳтар нест — онҳо танҳо ба ҷараёни пули мағоза ба таври гуногун мефароянд.
Дуюм — ҳангоми қатъ шудани интернет ё барқ чӣ мешавад. Барномаи маҳаллӣ насбшуда бидуни шабака кор мекунад. Барномаи абрӣ — танҳо агар таҳиягар реҷаи офлайнро махсус сохта бошад. Инро аз ҳуҷҷатгузорӣ санҷидан лозим аст, на аз ваъдаи саҳифаи асосӣ.
Сеюм — забон ва асъор. Як қисми барномаҳои ин рӯйхат ҳеҷ гоҳ ба тоҷикӣ тарҷума нашудаанд ва нархҳоро бо сомонӣ нашр намекунанд, зеро Тоҷикистон бозори асосии онҳо нест.
Ва чорум — он чи маҳз ба шумо лозим аст: якчанд нуқта, моли вазнӣ, ҳисоби қарзи харидорон (насия), IMEI, мӯҳлати нигоҳдорӣ. Муқоисаи барномаҳо «умуман» бефоида аст.